Szkolenia dla pracownikow zus

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z materiału rozdrobnionego, z serii wędzonki to mięsne przetwory zrobione z konkretnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to i proces technologiczny, który polega na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest ustalenie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego guście oraz zapachu. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości naszych wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu użytkownicy mogą dłużej bawić się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo umieszczania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Jednym z najczęstszych przetworów mięsnych sprzedawanych przez hurtownie wędlin jest doskonała szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka kupowana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako produkt schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna mieścić się w obszarze między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz że istnieć pomalowany na biało, z poziomem kremowym lub różowawym. Innym w pory najbardziej charakterystycznym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest poszukiwana na całkowitym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa więc nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wprowadzone do osłonki celulozowej lub jelita.

Określone warunki klimatyczne w naszym kraju doprowadziły do tego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, jak w krajach śródziemnomorskich o niższej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny obejmujący nie tylko mięso wieprzowe, ale i znaczne domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich realizacji były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, a jej deficyt uzupełniano innymi sposobami mięs. W współczesny technika utrwalił żywy do tej pory stereotyp głoszący, iż salami wytwarzane jest z oślego mięsa, frankfurterki sprowadza się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.